[fic YWPD] Sign [Intro: At first sight]

posted on 08 Mar 2015 22:15 by triple-999

Warning: ฟิคนี้วายนะจ๊ะ YAOI ถ้าใครไม่ชอบแล้วหลงเข้ามากรุณากดปิดไปเลยค่ะ

 

 



Fandom: Yowamushi Pedal

Title: Sign

Pairing: Shinkai Hayato x Arakita Yasutomo

Rating: PG-NC (เท่าไหร่นะ...)

Genre : Drama, Romance

Summary: เรื่องราวของชินไค ฮายาโตะ กับ อาราคิตะ ยาสึโทโมะ ก่อนอินไฮที่ฮาโกเนะ...

 

 

******************************************

 

 

 

 

[Intro]

At first sight

 

 

 

 

 

          ...บางครั้ง...สิ่งที่เรียกว่า’พรหมลิขิต’ก็เกิดขึ้นอย่างรวดเร็วและไม่ทันได้ขาดคิด...

 

......

 

ปึ้ก

 

 

 

“ขอโทษท—”

 

          เสียงทุ้มเรื่อยเฉื่อยยังเอ่ยไม่ทันจบคำ เจ้าของร่างสูงโปร่งที่เพิ่งเดินชนไหล่กับเขาเมื่อครู่ก็ก้าวฉับๆทิ้งห่างไปเสียไกลลิบ โดยไม่แม้แต่จะเอ่ยขอโทษหรือว่ากล่าวใดๆ...

 

          ชินไค ฮายาโตะในวัย15ย่าง16ปีกะพริบตาปริบ ชะงักอยู่ในท่าที่ยกมือทักทายค้างไว้อย่างนั้น ในขณะที่สายตาก็ยังจับจ้องมองตามแผ่นหลังที่ติดจะผอมบางนั้นไปอีกพักหนึ่ง ...เขารู้สึกคุ้นเคยกับอีกฝ่ายอย่างประหลาด แม้ไม่อาจแน่ใจได้ว่าเคยพบพานกับเด็กหนุ่มหน้าบูดท่าทางอารมณ์ร้อนกับผมทรงรีเจ้นท์อย่างนักเลงยุคเก่านั่นที่ไหน แต่หากว่าไม่ได้กำลังรีบร้อนเอาใบสมัครเข้าชมรมไปส่งที่ซุ้มในงานลงทะเบียนชมรมล่ะก็ ...เขาคงไม่ลังเลเลยที่จะเดินตามอีกฝ่ายไปและเริ่มต้นทำความรู้จักเป็นแน่...


...เสียแต่ว่ามีคนกำลังรอเขาอยู่...

 

“มาอยู่นี่เอง ชินไค”

 

          ไม่ทันขาดคำเสียงทุ้มต่ำเรียบเฉยแบบโมโนโทนของคนเป็นเพื่อนสนิทก็ดังขึ้นข้างๆตัว พร้อมแรงกดเบาๆบนบ่าเรียกให้เขาละสายตาจากเด็กหนุ่มแปลกหน้าคนนั้นมาในที่สุด... ฟุกุโทมิ จูอิจิ ยืนหน้านิ่งอยู่ตรงหน้าเขา พร้อมใบสมัครเข้าชมรมที่โบกไปมาอยู่ในมือ...

 

“ไปกันเถอะ”

 

“อา...”

 

          ตอบรับคำสั้นๆก่อนจะเดินตามเพื่อนสนิทตั้งแต่สมัยม.ต้นกลับเข้ามาในส่วนที่ผู้คนพลุกพล่านเช่นเดิม... เขายื่นเอกสาร พูดคุยฝากเนื้อฝากตัวกับรุ่นพี่นิดหน่อย ในระหว่างนั้นก็ลอบมองสอดส่ายสายตาไปมาเผื่อจะได้พบเจอกับเด็กหนุ่มปริศนาคนนั้นในโซนของชมรมกีฬาบ้าง หากเขาก็ต้องผิดหวังเมื่อจนแล้วจนรอดจนกระทั่งเวลาล่วงเลยผ่านมาจนจบวันแล้วก็ยังไม่ได้พบเจอเงาร่างสูงโปร่งทว่าผอมบางนั้นอีก...

 

            ความคิดในหัวยังคงวนเวียนอยู่ซ้ำๆจนแม้กระทั่งเดินทางกลับมาถึงห้องในหอพักแล้วสิ่งที่ชินไค ฮายาโตะคิดก็ยังเป็นเรื่องของเด็กหนุ่มที่ได้เจอกันโดยบังเอิญแค่ชั่วเวลาสั้นๆคนนั้น...

 

 

...ถ้าได้เจอกันอีก...ก็ดีสินะ...

 

 

......

 

          ...โดยไม่ได้รู้เลย ว่าความปรารถนานั้นกำลังจะเป็นจริงในอีกไม่ช้าไม่นาน...

          ...เมื่อสิ่งที่เรียกว่า’พรหมลิขิต’กำลังจะเล่นตลกกับชินไค ฮายาโตะอีกครั้ง...

 

......

 

 

          วันนี้เป็นอีกวันหนึ่งที่อากาศร้อนอบอ้าว ร้อนมาก... แม้จะร้อนไม่เท่ากับหน้าร้อน แต่ก็ร้อนมากจนแสบผิว และก็แน่นอนว่าเป็นอีกวันหนึ่งที่ชมรมจักรยานถนนแห่งโรงเรียนฮาโกเนะยังคงมีการฝึก...

 

          ชินไค ฮายาโตะขี่นำขบวนพวกรุ่นพี่ในกลุ่มนำจนมาถึงช่วงผ่านจุดชมวิวบนภูเขา เขาจึงร่นลงมาอยู่ในตอนกลางของกลุ่มอย่างที่นักปั่นสายสปรินเตอร์อย่างเขาควรกระทำเมื่อต้องเจอกับสเตทที่ยากลำบากนี้... เขาถูกห้อมล้อมด้วยรุ่นพี่ทั้งปีสองปีสามรวมไปถึงเพื่อนรุ่นเดียวกันที่ขนาบอยู่รอบๆเพื่อลดแรงต้านอากาศให้กับเหล่านักปั่นที่ทำงานมาหนักในสเตทก่อน... เขาปั่นสบายขึ้น ประหยัดแรงมากขึ้น หากนั่นก็เป็นสาเหตุที่ทำให้เขาไม่ทันสังเกตเห็นคนคนหนึ่งที่นั่งพักอยู่ตรงโค้งจุดชมวิวพร้อมมอเตอร์ไซค์คู่ใจที่จอดทิ้งไว้ข้างกาย...

...เด็กหนุ่มร่างสูงผอม...กับผมทรงรีเจ้นท์...

 

......

 


/ขอโทษครับ ผมขอแวะพักตรงนี้หน่อยนะครับ/

 

 

            แว่วได้ยินเสียงทุ้มต่ำของจูอิจิเอ่ยกับรุ่นพี่ก่อนจะลดความเร็วลงและปลีกตัวถอยออกไปจากกลุ่ม ชินไคเหลือบไปสบสายตากับคนเป็นเพื่อนสนิทแล้วพยักหน้าให้น้อยๆทั้งรอยยิ้มบาง โดยไม่ทันสังเกตเห็นเงาร่างที่นั่งนิ่งอยู่ไกลๆ... ไม่ทันรู้สึกตัว...ว่าการเลี้ยวกลับไปในวันนั้นของเพื่อนรักจะเปลี่ยนชีวิตของเขาหลังจากนี้ไปตลอดกาล...

 

          ...จนกระทั่ง 3 วันถัดมา พร้อมกับร่างสูงโปร่งที่ปรากฏตัวขึ้นในห้องชมรมในฐานะสมาชิกใหม่เจ้าปัญหา...

 

 

/ชิ! อาราคิตะ ยาสึโทโมะ... แต่ไม่ยินดีที่รู้จักพวกแกหรอกนะ!/

 

 

          ...วาจานั้นร้ายกาจ...หน้าตาเองก็บูดบึ้งดูไม่น่าคบหาจนเรียกคะแนนหมั่นไส้และเสียงวิพากษ์วิจารณ์จากรุ่นพี่และคนอื่นๆในชมรมได้อย่างล้นหลามตั้งแต่วันแรกที่ได้พบหน้า... หากปฏิกิริยาของชินไค ฮายาโตะผู้ยืนมองอยู่ห่างๆนั้นกลับแตกต่างออกไปมากนัก...

 

          ...แม้เรือนผมสีดำสนิทที่เคยจัดแต่งเป็นทรงยอดนิยมของแยงกี้ยุค60 อันโดดเด่นเป็นเอกลักษณ์จะถูกตัดทิ้งเสียสั้นเต่อจนแทบไม่เหลือเค้าเดิมไปแล้ว แต่ดวงตาคู่เรียวเล็กคมกริบและประกายตาวาววับกร้าวแกร่งเหมือนสัตว์ร้ายนั่นก็ยากที่จะลืมเลือนได้ลง... และถึงแม้เจ้าริมฝีปากบางสวยจะยังคงแยกเขี้ยวยิงฟันและพ่นวาจาร้ายกาจหยาบคายออกมาไม่ได้หยุด... แต่เพียงเท่านี้ก็เรียกรอยยิ้มให้ระบายขึ้นบนดวงหน้าคมคายของท็อปสปรินเตอร์ปี1 แห่งโรงเรียนฮาโกเนะได้อย่างมากมายแล้ว...

 

 

 

 

 

...ยินดีที่ได้รู้จักนะ อาราคิตะ ยาสึโทโมะคุง...

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

tbc.

 

 

 

******************************************

 

 
สวัสดีค่ะ 55555 ไม่รู้ว่าช้าไปรึเปล่าสำหรับการลงตอนแรกๆให้ได้ลองอ่านกันดูก่อนการออกรวมเล่ม
ในงาน High Cadence ที่จะถึงในอีกไม่กี่สัปดาห์ข้างหน้านี้ ;v;^ 5555



เป็นครั้งแรกที่เขียนฟิค Yowamushi Pedal หรือ "โอตาคุน่องเหล็ก" ออกสื่อ ถ้าผิดพลาดประการใดก็ขออภัยด้วยนะคะ 0/\0 //โค้ง


จริงๆแอบซุ่มอยู่ในกรุ๊ปชินอาราในเฟสมานานมากกกกก (และซุ่มทวิตพี่ปั๊บพี่น้ำอยู่นานกว่า5555)
แต่ยังไม่กล้าเข้าไปคุยกับใครเท่าไหร่ ขอถือโอกาสนี้เปิดตัวเลยนะคะ >v< 5555



สำหรับท่านที่ตามวันพีซและหลงเข้ามาในเอนทรี่นี้เพราะชื่อฟิคคล้าย(เหมือน)กับอีกฟิคที่ไนท์ดองเอาไว้ก็ต้องขออภัยด้วยนะคะ แหะๆ =v=^ //พอดีตอนคิดชื่อฟิคนั้นหัวเก๊าตันน่ะ แถมใช้bgmเพลงเดียวกันด้วย 5555

สมมติว่าหลงอ่านมาจนถึงตอนนี้แล้วและสนใจอยากอ่านหรือดู Yowamushi Pedal ด้วยล่ะก็...จะยินดีเป็นอย่างยิ่งเลยล่ะค่ะ */////*b



และนี่คือรูปประกอบของคู่ข้างบนค่ะ:

 
 
 
(ทัมไมย์เอารูปนี้ยยยยย55555)



เอาใหม่ๆค่ะ 5555

 
 
เรียงตามลำดับจากซ้ายไปขวา

ฟุกุโทมิ จูอิจิ > โทโด จินปาจิ > อาราคิตะ ยาสึโทโมะ > ชินไค ฮายาโตะ ค่ะ Kiss 



เรื่องนี้ภาพงาม เพลงงาม ตัวละครงาม(?)จริงเน้อออออ ไม่ค่อยจะเห็นเผาเท่าไหร่ด้วยค่ะ >/////<
แถมถ้าตามไปๆมาๆแล้วอยากขึ้นเรือลำไหนล่ะก็...ออฟฟิเชียลเรื่องนี้ก็สนับสนุนแทบทุกเรืออย่างหนักหน่วงสุดๆไปเลยล่ะค่ะ _(;3/<)_ //หมดตัวตาย ฮาาาาา



แถมดูคนเล่นฉบับละครเวทีสิคะะะะ ฮือออออ Y////Y



 
 
 
 
 


สุดท้ายแล้วก็จบลงไปแล้วสำหรับเอนทรี่นี้ เจอกันเอนทรี่หน้าอีกไม่กี่อึดใจค่ะ 55555





ปล. ฟิคฝั่งโจรสลัดขออนุญาติพับไปซักพักนะคะ ต้องรีบปั่นฝั่งจั๊กให้ทันเดดไลน์ก่อน TvT^

ปลล. แถมภาพพี่อารากับหน่อไม้ที่หายไปค่ะ 5555

 
 
 
 
 
 
 
 
 

Comment

Comment:

Tweet

ท่านไนท์...=-=.
เราเป็นคนหนึ่งที่หลงเข้ามาเนื่องจากคิดว่าฟิควันพีชของท่านไนท์อัพแล้ว...


ไม่เป็นไรค่ะ เราก็สาวกเรื่องนี้ไม่แพ้กัน!
แต่เค้าเมนครอบครัวนักไต่เขามากกว่า... คู่นี้ไม่ค่อยพีคเท่าไหร่
แบบว่า เห็นนิสัยของอาราคิตะแล้วก็อดคิดไม่ได้ว่าบรรยากาศคู่นี่มันเหมือนคนที่แต่งงานจนมีลูกมีเต้าไปหลายชั่วคนแล้วอ่ะ(ขนาดนั้น...)


อารมณ์ของคู่นี้เรียกได้ว่าน้ำร้อนเจอน้ำเย็น ผสมกันแล้วได้น้ำอุ่นไรงี้เลย//เข้าใจไหมคะ^^a;;
แต่ก็นับว่าเป็นเคมีที่เข้ากันอยู่ไม่น้อย และสำหรับตอนนี้ก็ยังดูไม่มีอะไรมาก แต่แอบนับถือชินไคที่ชอบอาราคิตะแวบแรกเห็นกับทรงผมสุดจ๊าบของพี่แก...นายเป็นผู้ชายที่สุดยอดมากค่ะ=v=;

#1 By Hina_Sakura on 2015-03-09 00:35